The Gift New Testament

A free online Bible study resource

Greek/English Parallel

Philippians 1

Php 1:1 Paul and Timothy, slaves of Anointed Jesus, To all in Philippi set apart with the Anointed, together with the guardians and attendants:
Php 1:2 Favor and peace to you from God our Father and Master Jesus the Anointed!
Php 1:3 I thank my God every time I think of you,
Php 1:4 always making requests for your sakes with great joy,
Php 1:5 because of your partnership in the Gospel from the first day until now.
Php 1:6 And I am confident that the One who initiated a good work in you will keep making installments on it to the very Day of Anointed Jesus.
Php 1:7 It is appropriate for me to have this attitude toward all of you, because you have all kept me in your hearts, whether I was in prison or defending and confirming the Gospel. You are all equal partners with me of this favor,
Php 1:8 for God is my witness that I ache for you with the compassion of Anointed Jesus.
Php 1:9 And I pray that your love will overflow more and more in understanding and perception
Php 1:10 so that you can test various things, being sincere and inoffensive all the way up to the Day of the Anointed,
Php 1:11 and being filled with righteousness by means of Jesus the Anointed— to the honor and praise of God!
Php 1:12 Now I want you to know, brothers and sisters, that what has happened to me has in fact served to advance the Gospel,
Php 1:13 because it became obvious to the whole palace guard and everyone else that my imprisonment was only because of the Anointed.
Php 1:14 Not only that, but now most of those who trust the Master, seeing my imprisonment, have become bold, daring to fearlessly spread the Word.
Php 1:15 Of course, some proclaim the Anointed only to stir up trouble or try to make me envy them, but others do so out of love
Php 1:16 because they know I’m here for defending the Gospel.
Php 1:17 Some tell about the Anointed only because they think they can make things worse for me here in prison,
Php 1:18 but so what? The most important thing is that no matter what the method or motivation, the Anointed is being proclaimed, and that’s a good thing. And I continue to be happy
Php 1:19 because I know that I will be rescued eventually, through your requests and the supply of the Spirit of Anointed Jesus.
Php 1:20 It is my greatest hope that I will have nothing to be ashamed of but will go on boldly as always. And now the Anointed will be more greatly honored in my body, whether through life or death.
Php 1:21 For while I am alive I have the Anointed, yet if I die I have even more,
Php 1:22 but on the other hand if I am to go on living in the flesh I can still get work done. I don’t know which is better!
Php 1:23 I am torn between the two: to break away and be together with the Anointed (which would definitely be better for me),
Php 1:24 or to stay in the flesh (which is better for you).
Php 1:25 Yet I am completely confident that I will stay and be with you all, for your progress and the joy of the faith,
Php 1:26 so that your boasting about Anointed Jesus will overflow due to my coming to you again.
Php 1:27 The most important thing is that you are worthy citizens of the Gospel of the Anointed, so that whether I come to see you or not, I hear that you stand firm in one spirit and soul, contending side-by-side for the faith of the Gospel.
Php 1:28 Don’t be spooked by those who oppose you, by which they prove their condemnation and your acquittal by God.
Php 1:29 For you have been graciously given, for the Anointed’s sake, not only to put your trust in him but also to suffer for him,
Php 1:30 having the same struggle you saw and heard that I have.
Php 1:1 παυλος και τιμοθεος δουλοι ιησου χριστου πασιν τοις ἁγιοις εν χριστω ιησου τοις ουσιν εν φιλιπποις συν επισκοποις και διακονοις
Php 1:2 χαρις ὑμιν και ειρηνη απο θεου πατρος ἡμων και κυριου ιησου χριστου
Php 1:3 ευχαριστω τω θεω μου επι παση τη μνεια ὑμων
Php 1:4 παντοτε εν παση δεησει μου ὑπερ παντων ὑμων μετα χαρας την δεησιν ποιουμενος
Php 1:5 επι τη κοινωνια ὑμων εις το ευαγγελιον απο πρωτης ἡμερας αχρι του νυν
Php 1:6 πεποιθως αυτο τουτο ὁτι ὁ εναρξαμενος εν ὑμιν εργον αγαθον επιτελεσει αχρι ἡμερας χριστου ιησου
Php 1:7 καθως εστιν δικαιον εμοι τουτο φρονειν ὑπερ παντων ὑμων δια το εχειν με εν τη καρδια ὑμας εν τε τοις δεσμοις μου και εν τη απολογια και βεβαιωσει του ευαγγελιου συγκοινωνους μου της χαριτος παντας ὑμας οντα
Php 1:8 μαρτυς γαρ μου εστιν ὁ θεος ὡς επιποθω παντας ὑμας εν σπλαγχνοις ιησου χριστου
Php 1:9 και τουτο προσευχομαι ἱνα ἡ αγαπη ὑμων ετι μαλλον και μαλλον περισσευη εν επιγνωσει και παση αισθησει
Php 1:10 εις το δοκιμαζειν ὑμας τα διαφεροντα ἱνα ητε ειλικρινεις και απροσκοποι εις ἡμεραν χριστου
Php 1:11 πεπληρωμενοι καρπον δικαιοσυνης τον δια ιησου χριστου εις δοξαν και επαινον θεου
Php 1:12 γινωσκειν δε ὑμας βουλομαι αδελφοι ὁτι τα κατ᾽ εμε μαλλον εις προκοπην του ευαγγελιου εληλυθεν
Php 1:13 ὡστε τους δεσμους μου φανερους εν χριστω γενεσθαι εν ὁλω τω πραιτωριω
Php 1:14 και τοις λοιποις πασιν και τους πλειονας των αδελφων εν κυριω πεποιθοτας τοις δεσμοις μου περισσοτερως τολμαν αφοβως τον λογον λαλειν
Php 1:15 τινες μεν και δια φθονον και εριν τινες δε και δι᾽ ευδοκιαν τον χριστον κηρυσσουσιν
Php 1:16 οἱ μεν εξ αγαπης ειδοτες ὁτι εις απολογιαν του ευαγγελιου κειμαι
Php 1:17 οἱ δε εξ εριθειας τον χριστον καταγγελλουσιν ουχ ἁγνως οιομενοι θλιψιν επιφερειν τοις δεσμοις μου
Php 1:18 τι γαρ πλην ὁτι παντι τροπω ειτε προφασει ειτε αληθεια χριστος καταγγελλεται και εν τουτω χαιρω αλλα και χαρησομαι
Php 1:19 οιδα γαρ ὁτι τουτο μοι αποβησεται εις σωτηριαν δια της ὑμων δεησεως και επιχορηγιας του πνευματος ιησου χριστου
Php 1:20 κατα την αποκαραδοκιαν και ελπιδα μου ὁτι εν ουδενι αισχυνθησομαι αλλ᾽ εν παση παρρησια ὡς παντοτε και νυν μεγαλυνθησεται χριστος εν τω σωματι μου ειτε δια ζωης ειτε δια θανατου
Php 1:21 εμοι γαρ το ζην χριστος και το αποθανειν κερδος
Php 1:22 ει. δε το ζην εν σαρκι τουτο μοι καρπος εργου και τι αἱρησομαι ου γνωριζω
Php 1:23 συνεχομαι δε εκ των δυο την επιθυμιαν εχων εις το αναλυσαι και συν χριστω ειναι πολλω γαρ μαλλον κρεισσον
Php 1:24 το δε επιμενειν εν τη σαρκι αναγκαιοτερον δι᾽ ὑμας
Php 1:25 και τουτο πεποιθως οιδα ὁτι μενω και παραμενω πασιν ὑμιν εις την ὑμων προκοπην και χαραν της πιστεως
Php 1:26 ἱνα το καυχημα ὑμων περισσευη εν χριστω ιησου εν εμοι δια της εμης παρουσιας παλιν προς ὑμας
Php 1:27 μονον αξιως του ευαγγελιου του χριστου πολιτευεσθε ἱνα ειτε ελθων και ιδων ὑμας ειτε απων ακουω τα περι ὑμων ὁτι στηκητε εν ἑνι πνευματι μια ψυχη συναθλουντες τη πιστει του ευαγγελιου
Php 1:28 και μη πτυρομενοι εν μηδενι ὑπο των αντικειμενων ἡτις εστιν αυτοις ενδειξις απωλειας ὑμιν δε σωτηριας και τουτο απο θεου
Php 1:29 ὁτι ὑμιν εχαρισθη το ὑπερ χριστου ου μονον το εις αυτον πιστευειν αλλα και το ὑπερ αυτου πασχειν
Php 1:30 τον αυτον αγωνα εχοντες οἱον ειδετε εν εμοι και νυν ακουοντι εν εμοι